2 gedachten over “#DD62 Vallende bladeren

  1. Ik krijg meestal toch wat last van een dip. Helaas. Als de bladeren beginnen te vallen denk ik: oh, de donkere maanden komen eraan. Op zich is de herfst heel mooi, zeker als de bomen prachtig gekleurd zijn en de zon schijnt. Maar wat er daarna komt, stemt me meestal een beetje somber. Opstaan in het donker. Na het werk naar huis in het donker. Patiënten hebben hier ook last van, en als ik als dokter dan ook niet optimaal in mijn vel zit, is dat soms best lastig. Nou. Dit al typend helpt niet voor de stemming. Haha. Dus…focussen op de gezellige dingen dan maar: lekker wandelen met de hond en dan thuis bij de haard. Appeltaart bakken. Wat meer tijd en ruimte voor mezelf creëren en zo beter voor mezelf zorgen. En erkennen en accepteren dat dit er is in deze tijd van het jaar bij mij.

  2. Behalve dat ik de herfst het minst leuke seizoen vind, is het effect op mijn stemming gelukkig gering. Ik kan de hond ‘s morgens niet meer in het licht uitlaten, dat geeft me wel echt het gevoel dat ik voorlopig weer afscheid van het licht moet nemen. (We wonen aan de rand van een mooi stuk natuur, dus geen straatverlichting). Van de week heb ik zo’n voorhoofdslampje gekocht, dat scheelt weer een hoop!
    Wat ik wel merk is dat in dit jaargetijde veel meer mensen met ofwel psychische klachten komen, ofwel vage vermoeidheidsklachten. De spreekuren worden weer een tikje zwaarder.

Laat een reactie achter aan Bart Timmers Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *