4 gedachten over “#DD40 Onvolkomenheid

  1. Erkenning van het gegeven dat we per definitie onvolkomen zijn:

    Ik citeer de kinderarts die jaren geleden stelde “Jullie moeten niet bij mij zijn, dit gaat me de pet te boven” en juist daarom nog altijd onze partner in de zorg voor onze dochter is.
    Of deze, van een andere kinderarts, uitgesproken op de SEH vanwege de totaal ontspoorde epileptische aanvallen van onze dochter: “ik ken haar alleen van de casuïstiek-besprekingen, dus vertelt u mij maar wat we moeten doen”

    Het vraagt lef om hardop tegen elkaar te zeggen dat er grenzen zijn aan kennis en kunde. Juist door deze onvolkomenheid uit te spreken stel je jezelf open voor dialoog en samenwerking, bundeling van kennis en kunde.

      1. Dag Andre, dank allereerst! Ik denk dat Judith hieronder deels al de tip verwoordt die ik zou geven: ken je onvolkomenheid, accepteer deze en ervaar het als de weg naar groei, je bent immers gewoon mens.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *