7 gedachten over “#DD34 Complimenten

  1. Ik merk dat ik eerder complimenten krijg van patiënten dan collega’s. Patiënten geven aan dat ik dingen duidelijk uitleg, rustig ben en prettig ben in de omgang.

  2. Ik werk sinds 18 jaar in Frankrijk als bedrijfsarts. Voor 6.000 werknemers en 500 bedrijven.
    Complimenten zijn uiterst schaars. Van Franse collega’s vrijwel niet (wel van mijn Nederlandse die ook in mijn dienst werken) en van werknemers en bedrijven een paar keer per jaar. In het begin verbaasde mij dat. Later begreep ik pas waarom.
    Complimenten kunnen je in verlegenheid brengen en dat wil men niet. Het is dus een soort beleefdheid.

    1. Dank Steven voor je reactie. Via Twitter kregen we ook een reactie van een in Frankrijk werkende arts. Zijn verhaal komt overeen. Begrijp de verklaring. Roept bij mij vragen op als wat doet het met jou als arts en als mens? En hoe merk jij dat patienten tevreden zijn?

  3. De reactie op Twitter was van mijn “alter ego” dus dezelfde persoon. 140 tekens zijn een beetje kort om iets uit te leggen. Dus vandaar ook op de site, vind het wel een aardig onderwerp.
    De “Franse cultuur” van het niet geven van complimenten roept gemengde gevoelens op. Kritiek wordt ook maar zelden gegevevn.
    Ik ben er inmiddels wel aan gewend, ben voldoende resultaatgericht en ken mijn eigen waarde maar zoals elk mens is het ook leuk om iets positiefs te horen.
    Veel gebeurt in Frankrijk “via via”: je hoort via anderen: mijn echtgenote, collega’s en bekenden hoe ze over je denken.
    Ik vind echter terugkoppeling -of die positif of negatief is- belangrijk want stelt je in staat je handelen bij te stellen. Zie ook mijn blog.
    Het je kwetsbaar opstellen is iets dat in de Franse medische wereld maar mondjesmaat opgang vindt. Nederland is Frankrijk mijlenver voor.

    1. Hadden al een vermoeden… dank voor je toelichting en disclosure;-) Zo’n ‘benchmark’ helpt de eigen situatie (meer) te waarderen.

  4. Ze hebben bij mijn dokter zijn, dat ik erkenning krijg dat dit eigenschappen zijn die fijn zijn voor de patiënt en dat het dus oké is mijzelf te zijn als dokter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *