2 gedachten over “#DD26 Moedige beslissing

  1. Een tijd geleden heb ik aangegeven dat ik teveel taken en verantwoordelijkheden toegewezen had gekregen in verhouding tot de hoeveelheid tijd waar ik voor aangenomen was. Als ik teveel moet doen in te weinig tijd, kan ik de dingen die ik doe nooit goed doen. En daar trek ik een grens. Wat ik doe wil ik goed doen. Vooral ook omdat het patiëntenzorg betreft. Ik heb dus ‘nee’ gezegd. En dat gaf een heleboel oneigenlijke tegenargumenten, zoals: maar dan moeten je collega’s het doen. Punt is natuurlijk dat als iedereen altijd maar blijft redderen en nooit problematiseert, er geen probleem is en er ook nooit nagedacht wordt over een structurele oplossing. Op den duur is niemand daarbij gebaat, de patiënten niet, de collega’ s niet (die raken overspannen) en ikzelf ook niet. Het vereist wel moed en doorzettingsvermogen, want ‘nee’ zeggen en grenzen trekken wordt je zelden in dank afgenomen.

    1. Dankjewel voor je reactie Remke. Je schetst een helder beeld van een systeem dat zichzelf in stand lijkt te houden. Moedig dat je dit heb weten te doorbreken! Klinkt alsof jij dit in een helicopterview hebt kunnen analyseren. Mijn vraag: lukte dat altijd al en wat helpt jou om het vanuit dit perspectief te kunnen zien?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *